Co po diagnozie autyzmu? Rozpoznanie to początek porządkowania, nie koniec historii
Po diagnozie część osób czuje ulgę, część smutek, złość albo dezorientację. Nie istnieje jeden prawidłowy sposób przeżywania rozpoznania.
Wróć do informacji zwrotnej
Warto rozumieć, na czym oparto rozpoznanie, jakie są mocne strony i gdzie pojawia się koszt. NICE zaleca możliwość omówienia znaczenia diagnozy i dalszych potrzeb.
Nie każda trudność jest „autyzmem”
Po rozpoznaniu łatwo próbować wyjaśnić nim całe życie. Nadal warto osobno oceniać ADHD, lęk, depresję, traumę, problemy ze snem czy zdrowiem fizycznym, jeśli są obecne.
Dostosowania mogą być bardziej praktyczne niż wielkie zmiany
Mniej bodźców, bardziej jednoznaczna komunikacja, przewidywalny plan, możliwość regeneracji i modyfikacja środowiska pracy bywają ważniejsze niż próba „naprawienia” osobowości.
Tożsamość potrzebuje czasu
Dorosła diagnoza może zmienić sposób patrzenia na własną historię. Nie trzeba od razu podejmować wszystkich decyzji ani informować wszystkich osób.
psycholog, psychotraumatolog
Profil specjalistki