Podejrzenie autyzmu przy ADHD. Co powinno zostać sprawdzone w diagnozie?
Rozpoznanie ADHD nie zamyka pytania o autyzm. W ocenie trzeba sprawdzić, czy poza trudnościami uwagi i funkcji wykonawczych istnieje od wczesnego rozwoju odrębny wzorzec różnic społeczno-komunikacyjnych, potrzeby przewidywalności, zainteresowań i sensoryki.
Diagnoza autyzmu zadaje inne pytania niż diagnoza ADHD
ADHD opisuje przede wszystkim trudności regulacji uwagi, aktywności i impulsywności. W ocenie autyzmu sprawdza się dodatkowo rozwój komunikacji społecznej, wzorce zachowań i zainteresowań, reakcje na zmianę, sensorykę oraz sposób funkcjonowania w relacjach.
Podobne zachowanie nie musi mieć tego samego mechanizmu
Trudność ze zmianą zadania może wynikać z problemu z przełączaniem uwagi, potrzeby przewidywalności albo obu tych rzeczy. Unikanie spotkań może wiązać się z rozproszeniem, przeciążeniem sensorycznym, niepewnością społeczną, lękiem lub kilkoma czynnikami naraz.
ADHD nie wyklucza autyzmu
NICE wskazuje historię ADHD jako jeden z kontekstów, w których przy odpowiednich cechach warto rozważyć ocenę autyzmu. Jeśli kryteria obu stanów są spełnione, dwa rozpoznania mogą lepiej opisywać funkcjonowanie niż próba wybrania tylko jednego.
Pojedyncza cecha nie rozstrzyga
Sama wrażliwość sensoryczna, potrzeba rutyny, hiperfokus czy trudności społeczne nie są testem na autyzm. Znaczenie ma cały wzorzec rozwojowy, jego obecność w różnych sytuacjach oraz to, czy inne wyjaśnienia lepiej tłumaczą obraz.
Pełne różnicowanie jest szersze
W diagnozie bierze się pod uwagę również lęk, traumę, OCD, depresję, sen i inne stany neurorozwojowe. Ten serwis opisuje ten problem od strony oceny autyzmu; szerszą mapę różnicowania rozwija DobraDiagnoza.pl, a codzienne współwystępowanie ADHD i autyzmu – AuDHD.pl.
psycholog, psychotraumatolog
Profil specjalistki